Tunca Tünay    

23 Nisan Barıştır... Bade’m Böceğim      

23 Nisan sana ve tüm dünya çocuklarına armağan edilen bir gün.  Sen öyle miniksin ki, daha bayram ne onu bile bilmiyorsun. Kendi derdine düşmüş debeleniyorsun. Diş çıkartmaya çalışan  bedeninin sancılarıyla uğraşmaktasın şu aralar. Sürekli  gülücükler saçan yüzün hep ağlamaklıymış, öyle diyor annen. Yarın yanında olup da    bayramlarla ilgili çocukluk anılarımı anlatıp yüzüne bayram sevinci yerleştirebilseydim keşke. Bayramlar çocukluğun sevinçli günleridir ve akılda kalan mutlu anılardır.  Aslında, gereksinimleriniz karşılandığınca siz  ne kolay mutlu olursunuz değil mi? Sevinçlerin hakkını verir, güldüğünüzce soluklanır ve bizi de soluklandırırsınız.  Çocukluktan erişkinliğe giden yolda   o içten gülücüklerinizi  hep içinizde saklayabilseniz keşke...  Korkma, bu acılı dönemin geçici bebeğim. Bedeninin verdiği  tepkilere  giderek alışacaksın. Azıcık dinginleştiğinde gene pervasızca gülücükler atacaksın yaşama. Çocukluğun en güzel yanı, büyük acıları küçücük sevinçlerle unutuvermek değil mi?

Biraz büyüdüğünde, bu bayramın neden sizlere armağan  edildiğini daha uzun anlatacağım  sana ama  gel  bu gün   bayramın üstüne    konuşalım  seninle.

23 Nisan Çocuk bayramı, büyük uğraşlar  sonucu kazanılmış hakların,  tüm dünya çocuklarına armağanıdır.  Bayramlar, kutlama günleridir ama bir yandan da insanın üstüne görevler yükler. Bu bayram tüm dünya çocuklarına büyük bir görev veriyor aslında. “Barışı geleceğe taşımak!” 

Barışı geleceğe taşımanın yolu, onu önemseyen insanlarla dolu bir dünyada yaşayabilmektir. O gün geldiğinde gerçekten bayram olacaktır 23 Nisan’lar. Çocuklarına onların geleceğimiz olduğunu anlatmalısın. Sen bizim, çocukların senin geleceğin olacak. Güçlü ve dayanıklı olman, çocuklarını dirençli  barış ve eşitlik ilkelerini önemsemense, dünyayı yaşanılası bir yer yapacaktır.

Barışa katkıda bulunabilmek için sana verilmek istenilen değerleri sorgulamayı çok erken öğrenmek  zorundasın. Bilmelisin ki varacağın sonuçlar bilgiye dayanmadığında önyargı olmaktan öte geçemez. Bilgili olmanın yolu, önüne düşen  her şeyi  okumak ya da izlemek demek değil bilgi kaynağını seçme özgürlüğünü çok iyi değerlendirebilmektir. Sorgulamanın belki de en önemli koşulu, öğrenilen her yeni şeyin ardından yeni sorular üretebilmektir. Umarım  ve dilerim ki  sen büyüyene değin “popüler kültür” olarak adlandırılan, az düşündürüp çok tüketmenin yollarını sonuna kadar açan, ucuz değerlere özendiren alt kültürün modası geçmiş olur.  Yoksa bu kültürün etkisi altında kalmamayı da öğrenmen gerekecek.  

Onurlu yaşamak istiyorsan,  etik değerlerini belirlemenin yanısıra  yaşadığın topluma da emek vermek zorundasın. Toplumlar yurttaşlarınca önemsendikleri ölçüde değerlenir.  Unutma ki Bade’m Böceğim, yaşadığın toplumu  önemsemek, aslında kendini önemsemektir. Özüyle  barışık ve kendini değerli bulan bireylerin oluşturacağı toplumda  iç kavgalar, eften püften ayrıkçılıklar nasıl başarılı olabilir  ki?  Bireyler yolunu özgür ve bilime yatkın düşüncelerle aydınlatamadığında  dört bir yanını usul usul kara gölgeler sarar. Karanlık  öyle birdenbire basmaz. Önce alaca karanlık denen bir süreç yaşanır. Bu süreçte değişim öyle yavaş olur ki çoğu kez  değiştiğimizi anlayamayız  bile... Bilime dayanan düşünce özgürlük ve aydınlığın ilk koşuludur. Çocuğunun barışı benimseyeceği  yolu kolay  bulabilmesinde en büyük etken senin özgür ve bağımsız düşünebilmen olacaktır.

Dünyayı barışa ulaştıracak ve aydınlatacak yolu sen ışıtacaksın Bade’m Böceğim...  Bayramın kutlu olsun..!      

Tunca Tünay'a teşekkürlerimizle

Denizce

23.04.2009