Dost Köşesi    

Braconnier

Giriş

2007 yılı Mayıs ayının ortası,  ‘Braconnier’ (‘Kaçak avcı’ anlamına geliyor) adlı, Hanri Waquiez yapımı Pretorien 35 (Kralın Muhafızı anlamına geliyor) model yeni ve 11 mt boyundaki yelkenli kızımızı 14 Mayıs’ta Kuşadası’nda satın aldığımız gündü. Çok sevinçli olmama rağmen aynı zamanda hafif buruk bir ruh halindeydim.

Bu tekneyi geçen ay Kuşadası’nda görmüştük. Oraya gitmeden önce Antalya’ya uçmuş, 5 gün boyunca Finike’den başlayarak, Kuşadası’na kadar bir bir tüm kıyı kasabalarını ve marinalarını ziyaret ederek, yabancı bayraklı 10-12  farklı tekne görmüştüm. Bu tekneyi, gerek yerinin İstanbul’a dönüşte son durak olması ve gerekse de sahibi olan ve tesadüfen bizler gibi Kanada’lı Türk olduğunu öğrendiğimiz Hilmi Bey’in, tekne göstermek için taa Kanada’dan buralara gelmesi nedeniyle, karar aşamasına bırakmıştım. Daha teknenin havuzluğuna çıktığımızda, o, daha önce gördüklerime yepyeni ve bakımlı görüntüsüyle fark atmıştı. İçine girdikten sonraki bir-iki dakika içinde biz zaten fikren onu satın almış bulunuyorduk! Ancak,  tüm birikimimizi kullanarak ve biraz da borçlanarak alabileceğimiz bu teknenin anlaşmasını hemen orada yaptık. İyi bir teknenin yanı sıra iyi bir de dost da kazanmıştık. Fakat bir süre sonra işimizde bir sorun yaşadık ve aniden maddi olarak gelecek garantimizi yitirme noktasına geldik. Teknenin sahibinin tekrar Kanada’dan devir için İstanbul’a geldiği gün, kaderin bir cilvesi olarak, bu talihsiz durum ortaya çıkmıştı. Ancak, bu aşamada artık sözümüzden dönmek bizim ilkelerimize son derece ters düştüğünden, devir işlemleri için Cemo’dan vekaletnamesini alıp doğruca İzmir’e gitmiştim. Yol boyunca yapmakta olduğum şeyi çok düşünmüş, ama hiç pişmanlık ya da rahatsızlık duymadığımı fark etmiştim. İçimden bir ses doğruyu yaptığımı ve her şeyin çok kısa bir süre sonra düzeleceğini söylüyordu.

Bu tür garantili cadılık halini daha önceleri de defalarca yaşadığımdan bir mucize beklemekteydim. Ve beklenen mucize gerçekleşti yine!.

Devir işlemlerini İzmir’de yapmıştık ve ben o gece Kuşadası’na dönmek yerine İzmir’de, kızım Ece’de kalmaya karar verdim. Eşi Bilgehan evdeydi, doğru eve gittim ve biraz uyumaya karar vererek uzandım. Tam o sırada telefon çaldı ve Cemo’nun başvuruda bulunduğu bir pozisyonla ilgili olarak Insan Kaynakları Direktörü telefondaydı. Cemo’nun telefonunu bulamadığını ama kendisine yurt dışındaki bir iş için benim ulaştırmış olduğum CV’den benim telefonuma ulaştığını belirterek, Cemo’nun telefonunu istedi. Telefonu kendisine verdikten sonra 3-4 dakika zor bekledim ve Cemo’yu aradım, tahmin ettiğim gibi iş teklifi aldığını öğrendim. İşte o gün,  hayatımızda bir başka yeni dönüm noktasıydı!

Hazırlık

15 Gün içinde asker deyimiyle ‘teslim olmamız’ gerekiyordu. Ancak bir yandan tekneyi hazırlama aşamasındaydım ve her hafta 3-4 gün Kuşadası’na gidiyor, birkaç gün için tekrar İstanbul’a dönüyordum. Bir yandan da olağan işsel koşuşturmamı yaşıyordum. Apartman yöneticiliği, destek vermekte zorlanmakta olduğum SMMM odası Avrupa Birliği Komitesi üyeliğim !!

Bundan sonraki günler hızlı çekim şeklinde yaşanmaya başladı. 2007 yılının tüm vergilerini ödedim, Arabamın satış ilanını verdim ve kısa sürede satış ve devir işini gerçekleştirdim, sigorta işlerimi tek sigortacıda topladım,  Bazı sürüncemedeki banka hesaplarını tasfiye ederek kredi kartlarımdan bazılarını iptal ettirdim vb. vb..

Bu süre zarfında Kuşadası trafiği de devam etmekteyken, teknenin İngiltere’den kaydının silinmesi ve Kanada’ya kaydettirilmesi konusunda araştırma, yazışma ve dokümantasyon işleri de  yürümekteydi.

Sorun mu?? Yok canım, sorun yoktu!! Sadece hallolacak, ama henüz hallolacaklarını bilmeyen bir dizi iş vardı! Göz açıp kapayıncaya geçen sayılı gün sonunda geriye sarkan bazı işler de geride bırakılmak zorunda kaldı ve 2.5 bavul ve 2 el çantasıyla 18 Haziran Pazartesi günü Kiev uçağında kendimizi bulduk.

Kiev 

Gidiş

Taşınma nedir ki?? Biz bu ülkeler arası taşınma hadisesini acaba bundan sonra kaç kere daha yaşayacağız?  Bilmiyorum! Ama bildiğim bir şey var, bundan sonra baharda havada leylek sürüsü gördüğümde bakıp, sevinip, bütün yıl seyahat etmeyi dilemeyeceğim! Hatta belki de bakmayacağım bile bir süre!

Kiev’e THY her gün gidiş ve geliş şeklinde uçuyor. İki saatlik bir uçuş, yani komşu kapısı aslında. Havaalanı gayet küçük, 70’li yıllardaki Yeşilköy havaalanını hatırlayanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır. Tek bir Free Shop, o da yurt dışına çıkışta yer alıyor.

Havaalanına indikten sonra bir uçak dolusu adam birkaç pasaport kontrol gişesinin önüne toplanıyor. Burada bir sorun yok, ama sorun memurların yavaşlığında! Kuyruk o kadar yavaş ilerliyor ki, bavullar dönmekten eskimiş olmalı geçen saatler boyunca.

Bu ince eleyip sık dokuyan pasaport incelemesi meyvesini vermekte gecikmedi: Pasaportları bayan memura verdik, o uzun süre her bir sayfayı inceledikten sonra, yüzünde alaycı bir gülümseme ile benim pasaportumu yanındaki memur arkadaşına gösterdi.. Haydi buyurun! Buna hakaret denmez de ne denir?? Memur  biraz sonra elindeki pasaportumun numarasını sordu, ve pasaportun önce ilk sayfasını, sonra da Ukrayna vizesinin olduğu sayfasını bize gösterince adeta şok geçirdim!!  Pasaport defterindeki sayfa numaraları farklıydı!! İnanamadım, çünkü bu pasaportu 1993 yılından beri kullanıyorum ve en az 10 kez Avrupa’ya, bir o kadar da Amerika ve Kanada’ya yolculuk yapmakla kalmadım, pasaportu da 4 kez uzattırdım!!

Kaderin bir başka cilvesi, sanırım! Bizi alıp bir odaya götürdüler ve sorular sormaya başladılar, nüfus kağıdımı istediler, yok! Niye olsun ki? Kimin aklına pasaportun dandik olduğu gelir ki? Neyse ki ehliyet vardı, biletlerle beraber gideceğimiz iş yerinin adres ve telefonlarını da kendilerine verirken, bu inanılmaz buluşlarından dolayı kendilerini hararetle tebrik etmeyi unutmadık. Harbiden!! Tebriği hak ettiler!!

Bekleme süremiz birkaç saate uzarken, ben deport edileceğime kesin gözüyle bakıyordum! Ben olsam geri yollardım elemanı!! Bu bir rezalet !! TC için, benim için ve bugüne kadar o pasaporta işlem yapan muhtelif milletten bir sürü memur için !!

Pasaportta yer alan sayısız vize sanırım işi kolaylaştırdı ve bizi bir ara yanına çağıran memur evraklarımızı iade ederek bize giriş kaşesini bastı sonunda!! Öyle sevinmiştim ki, yolda beni durduran gümrük memuruna bile kızmadım!!

Kiev

Kiev Haziran öğleden sonrası için oldukça sıcak. Kentin de içinde bulunduğu coğrafya dümdüz, hafif tepeler var, o kadar. Yemyeşil, bol ulu ağaçlıklı ormanlar ve uçaktan kare kare görünen yemyeşil tarlaları var. Kiev’in içi de parklarla dolu. Kentin dışında yüksek apartmanlar yeni yapılmış ya da halen yapılmakta. Bir apartman denizi görünümünde.

Dinyeper nehri kenti ikiye bölüyor. Birkaç köprü trafik sorununu halletmekten çok uzak kalmış. Sabah ve akşam trafiğin dehşet verici olmasından bahsediyor şoförümüz..

Yollar çok geniş, eski kentte bile ve hepsi de asfalt. Bozuk asfalta da rastlanıyor ama genelde düzgün. Kent merkezinde binalar oldukça eski ama çok şık. Yığma taştan yapılmış, bazılarında heykeller var.  Paris’in biraz eskitilmiş hali gibi geliyor ilk bakışta. Arada bir de sosyalizm dönemi olduğu her halinden belli olan yapılar var ki, gayet düz, özensiz çirkin apartmanlar. Bu oldukça eski kentin tarihinin taa çarlık Rusyasına kadar uzandığı düşünülünce geniş yolları anlamak güçleşiyor!

Yollar ağaçların yanı sıra, neredeyse aynı çoklukta, mini mini etekli, uzun boylu, manken bozması, yarı çıplak genç  bayanlarla dolu. Burada güzel sarışın olmak çok sıradan bir durum olmalı!!  Bu geniş caddelere ve iş trafiği saati dışında olmamıza rağmen  gerçekten trafik çok yoğun. Galiba buralarda kimsenin acelesi yok! Bizi alan şoför Andrey dev sarışın bir insan irisi !! Kendi çapında oldukça anlaşılır bir  İngilizce konuşuyor. Bize dili döndüğünce kenti tanıtmaya çalışsa da nafile! Burada her  hangi bir yazıyı okumak dahi imkansız.. Kiril alfabesiyle yazılmış her şey. Sadece bazı Avrupa ünlü markalarının dükkanlarında tek tük Latin seçilmekte ama durum şimdilik umutsuz görünüyor!

Ayşe Mutlu Demetçi'ye teşekkürlerimizle

19.11.2009