|
15 Kasım 2005
Dostlar selamlar..
Ancak internet bağlantısı ve ancak sizlere ulaşım. Size son attığım mail den sonra teknedeki tüm internet sistemimiz çöktü. Matsy on Board denen bir sistem kurulu idi ve LasPalmas’da denemeleri tamamlamış idik ancak açık denizde sorun çıktı ve sistem sadece bize gelen maillerin başlıklarını gösterir ama ne mail alır ne de yollar oldu. Sizlere durumu ve olayları anı anına yazmayı çok isterdim ama şimdi bir parça gecikmiş bilgi şeklinde ulaştıracağım çünkü eminim yaşadığımız şeyler tüm yelkencilere yardımcı olabilecek yoğunlukta.
Şu anda St.Lucia’da bir internet cafe den size yazıyorum, henüz kendi bilgisayarım ile bağlanma şansım yok ama buna da şükür. 9 Aralık yerel saat 18.14 marinaya Rodnay Bay a giriş yaptık. Sanırım Türkiye saati 10 Aralık sabaha karşı. Toplam 19 gün sürdü Atlantik geçişimiz, tüm bizim rakip tekneler ile dakika farkı beraber sonlandı yarış. Hep onların min.1 saat önünde idik fakat son gün rota avantajımız azaldı ve yetiştiler. Kesin sonuçlar 17 sinde açıklanacak ama şu anki hesaplara göre 1.olduk.....Çok büyük bir olay herkes çok şaşkın burada ve gelip gidip bizimle tanışmaya bilgi almaya çalışıyorlar. Çok şaşkınlar çünkü; biz sadece 6 bayandan oluşan bir Türk ekibiz... İnsanları şaşırtmak çok güzel !!!! Cumhur Gökava hocamız hep yanımızda idi ama tüm operasyonu bize bıraktı. Ellerim hala sızlıyor dümen tutmaktan ve vinç çevirmekten. Vücudumda inanılmaz sayıda çürük var, o sert havalarda tekne içi ve dışı işlerden ve hatta son gece 49.9 hava gördüğümüzde teknenin üstünde kırılan dalganın savurması ile motor kolu ile olan samimiyetimden.. Ancak hepsi geçti bile, bir daha yapar mısın deseniz cevabım kocaman bir EVET.

Bu yıl en zor hava koşulları olan yarış olmuş tüm ARC tarihinde. 20.yılı ve çok sert havalar gördük. İlk günlerdeki sert havayı atlatıp biraz sakinleşince biz kuzeyden devam ettik ve bir fırtınanın ucundan devam ettik. Hava 35 e kadar çıktı, daha kuzeye giden bir tekne direk kırmış mesela ve geri dondu. Ancak bu durum hocamız Cumhur Gökovanın tecrübeleri sonucu oluştu bize çok mil kazandırdı ve güney rotaya inen ekiplere 300 mile yakın fark yarattık. Sonra 3-4 gün rüzgarsız kaldık ama son hafta tekrar ki bu sefer daha da sert bastıran bir fırtına bizi oldukça yordu ki hava sürekli 35-45 arası idi. 30-40 mt aralıklı, büyüklüğü 7-8 mt. dalgalar arasında ceviz kabuğu gibi yol aldık. Atlantik’te dalga kavramı çok değişik, uzun aralıklı büyük dalgalar var sürekli. Son gece göstergede 49.9 hava okuduk ki bu benim için inanılmaz bir tecrübe idi. O durumda dümende kalabilmek, teknedekilerin sorumluluğunu hissetmek, bir an önce bitsin, lütfen güneş doğsun diye dua etmek, üstümüzde kırılan dev dalga tüm tekne üstünü doldurunca ve bizi hızla dışarı savurunca suların içinden kafamı çıkartıp ana direğin ucunu görerek tamam işte kurtulduk diyebilmek ve tekrar toparlanıp dümene geçebilmek, 6 saat dümen başı nöbet sonu oturduğun yerde uyuya kalmak..... Hepsi ama hepsi tek kelime ile inanılmaz.
Yazmaya devam edeceğim, yine beraberiz, şimdilik hoşçakalın.
Sevgiler
Çiğdem Tepecik
Çiğdem Tepecik'e teşekkürlerimizle
Denizce

15.12.2005
|